تلفن تماس: 204-8541011-0513

موسسه دارویی آستان قدس رضوی

آرشیو کل اخبار
بیماری های ویروسی
ویروس‌ها موجودات بسیار کوچکی هستند که ساختار سلولی ندارند، به همین دلیل برای تولیدمثل باید وارد سلول زنده شوند و با استفاده از مواد موجود در سلول میزبان تولیدمثل کنند. ویروس در بیرون از بدن هیچ گونه فعالیت زیستی ندارد.
ویژگی‌های ویروس‌ها
ویروس‌ها ساختار سلولی ندارند. پیکر هر ویروس از یک بخش اسید نوکلئیک و یک پوشش درست شده‌است. تنها اسید نوکلئیک ویروس وارد سلول می‌شود.
همه آن‌ها برای تولید مثل حتماً باید وارد سلول شوند
میزبان اختصاصی دارند، یعنی هر نوع ویروس فقط به یک نوع سلول زنده حمله می‌کند.

 
 
بیماری ویروسی
 
ویروس‌ها به اندازه‌ای کوچک اند که با الکتوسکوپ نوری نیز دیده نمی‌شوند و باید آن‌ها را با میکروسکوپ الکترونی دید.
ا برخی از رایج‌ترین بیماریهای ویروسی آشنا می‌شویم.

سرخک
 
سرخک

بیماری سرخک ، شدیدا مسری است و در اثر یک ویروس RNA دار از خانواده پارامیکسویریده ایجاد می‌شود. توسط ترشحات تنفسی گسترش پیدا می‌کند.
علائم بالینی
علائم بالینی ، با سه مرحله مشخص می‌شود:
درمان
مهیا ساختن مایعات ، تجویز داروهای ضد تب و در صورت بستری شدن در بیمارستان ، ایزولاسیون بیمار الزامی است. ایمونیزاسیون فعال با ویروس زنده ، در 15 ماهگی ، پیشنهاد می‌شود.

سرخجه
این بیماری توسط ویروس RNA دار از خانواده توگاویریده ایجاد می‌شود. از طریق ترشحات تنفسی منتقل می‌گردد و ممکن است از مادر به جنین منتقل شود.
تظاهرات بالینی
پس از یک دوره کمون 14 تا 21 روزه یک مرحله پیش درآمد کوتاه و نسبتا خفیف را تجربه می‌کند که با علائم دردناک شدن پشت گوش ، گردن خلفی و پس سری مشخص می‌شود. بعد از 24 ساعت از درد پشت گوش ، یک راش در سر و گردن ظاهر می‌شود که سریعا به بدن گسترش پیدا می‌کند. اگزانتم از ظاهر متغیر است و تا سه روز از بین می‌رود. علائم همراه التهاب حلق و بزرگی طحال است.
درمان
درمان سرخجه حمایتی است و ایمونیزاسیون با یک واکسن ویروس زنده ، در 15 ماهگی ، صورت می‌گیرد.

آبله مرغان و زونا
 
آبله مرغان و زونا

این عفونتها توسط یک هرپس ویریده ، به نام هرپس ویروس وارسیلا ایجاد می‌شوند. واریسلا نشان دهنده عفونت اولیه با این عامل است، در حالی که زونا یا زوستر از فعال شدن مجدد این ویروس از حالت نهفته خود در عقده‌های ریشه پشتی ناشی می‌شود.
تظاهرات بالینی
علائم این بیماریها ، بعد از دوره کمون 10 تا 12 روزه تظاهر پیدا می‌کند. علائم با یک پیش درآمد ویروسی غیر اختصاصی آغاز می‌شود و به دنبال آن پیدایش راش که برای بیماری جنبه تشخیص دارد، رخ می‌دهد. ضایعات انفرادی قبل از ترکیدن و پوشیده شدن با پوسته از حالت ماکولوپاپولر به حالت ماکولووزیکولر در می‌آیند، خارش شدید است. خاراندن ضایعات معمولا به پیدایش عفونت باکتریایی ثانویه منجر می‌شود. ویروس از طریق ترشحات تنفسی آئروسلی و یا از طریق تماس مستقیم با مایع وزیکولها ، منتقل می‌شود. بیماری در تمام مراحل پیش درآمد تا مرحله پوسته‌ریزی حالت مسری دارد.
درمان
درمان به صورت حمایتی و با استفاده از مایعات و ضد تبهای فاقد سالیسیلاتها صورت می‌گیرد. خارش را می‌توان با تجویز داروهای ضد هیستامین یا شستشو با آرد جوی دو سر درمان کرد. ایمنی سازی فعال با واکسن ویروس زنده ضعیف شده برای بیمارانی که در معرض خطر عفونت شدید قرار دارند، باید مدنظر باشد. ایمنی سازی غیر فعال برای افرادی که در معرض برخورد با ویروس هستند، با گلوبولین ایمیون و ارسیلازوستر VZIG صورت می‌گیرد. اگر فرد دارای علامت شد، با مقادیر بالای اسیکلوویر باید هر چه سریعتر درمان شود.
مونونوکلئوز عفونی
توسط ویروس اپشن بار که عضوی از خانواده هرپس ویریده است، ایجاد می‌شود و به شدت مسری است. نواحی غالب این عفونت ، سلولهای اپی تلیال حلق و لنفوسیتهای B است. بیماری از طریق بزاق انتشار می‌یابد.
تظاهرات بالینی
 
مونونوکلئوز عفونی
 
بعد از یک دوره کمون 30 تا 50 روز یک دوره پیش درآمد 1 الی 2 هفته‌ای رخ می‌دهد و طی آن شکایات مبهمی از قبل احساس کسالت ، خستگی ، سردرد و علائم شکمی تجربه می‌شود. تب و گلودرد به تدریج افزایش می‌یابد.
درمان
درمان به صورت علائمی است. تجویز دوره‌های کوتاه مدت استروئیدها ممکن است در درمان ادم خطرناک (مثل ادم راههای هوایی و طحال) و در موارد شدید بودن کم خونی یا ترومبوسیتوپنی در درمان بیماری نقش داشته باشد.

اوریون
 
اوریون

باپاروتیت اپیدمیک ، یک عفونت پارامیکسوویروس است که در آن تورم دردناک غده بزاقی (بیشتر از همه پاروتید) رخ می‌دهد. عفونت از طریق ترشحات تنفسی ، اشیا آلوده شده و احتمالا ادرار منتقل می‌شود.
تظاهرات بالینی
بعد از دوره کمون 14 تا 24 روزه بیمار دچار تورم حاد و دردناک غدد بزاقی می‌شود. تورم می‌تواند دو طرفه یا یکطرفه باشد. این تورم بطور تیپیک در عرض 3 الی 7 روز فروکش می‌کند. تب خفیف همراه با اوریون وجود دارد.
درمان
درمان حمایتی است. ایمونیزاسیون فعال با واکسن زنده ، تقریبا در 96 درصد موارد سبب ایجاد آنتی بادی می‌شود و ایمنی حاصله در تمام عمر دوام می‌آورد.
هپاتیت :
این بیماری یکی از مشکلات عمده بهداشت همگانی در سراسر جهان بوده و توسط تعدادی از ویروسها ایجاد می‌شود. در بیماران مبتلا به درد شکمی توام با یرقان ، ادرار پر رنگ و مدفوع گلی رنگ باید مورد بررسی قرار گیرد. سایر علائم تب ، استفراغ ، تهوع ، اسهال ، راش پوستی و التهاب مفاصل می‌باشد که شامل هپاتیت C ، B ، A و D می‌باشد که به شرح هر کدام می‌پردازیم.
هپاتیت A
ویروس هپاتیت A یا HAV یک ویروس RNA دار است که بطور تیپیک از طریق مدفوعی _ دهانی منتقل می‌شود. دوره کمون (نهفته) 50 الی 15 روز است. در خلال یک هفته و یا قبل بعد از پیدایش زردی ، مسری است. اکثریت عفونتهای کودکان ، فاقد زردی است.
درمان
درمان علامتی است. برای پیشگیری از ابتلا به این بیماری ، افرادی که در منزل در تماس با بیماران بوده‌اند، باید بلافاصله بعد از تشخیص گلوبولین ایمیون (0.02 میلی لیتر بر کیلوگرم) درمان شوند.
هپاتیت B
عامل این بیماری ویروس DNA دار است که انتقال از طریق تماس جنسی یا خون آلوده صورت می‌گیرد. انتقال نوزادی ، داخل رحمی نیز محتمل است. کمون (دوره نهفته) 45 الی 160 روزه دارد. بیماری در اکثریت کودکان ، بدون علامت است.
درمان
درمان علامتی است. به منظور پیشگیری ، تجویز کردن گلوبولین ایمیون هپاتیت B (به اندازه 0.06 میلی لیتر بر کیلوگرم) ایمونیزاسیون غیر فعال می‌دهد. ایمنی فعال با تجویز واکسن نوترکیب در سه روز (ماههای صفر ، یک و شش) بوجود می‌آید.
هپاتیت C
ویروس RNA دار از طریق محصولات خونی منتقل می‌شود و اکثرا بدون علامت می‌باشد.
درمان
تجویز گلوبولین ایمیون هپاتیت C (به اندازه 0.06 میلی لیتر بر کیلوگرم) در درمان این بیماری موثر است.
هپاتیت D
ویروس این بیماری حاوی RNA است و تنها در ارتباط با انتقال یافتن توام با هپاتیت B رخ می‌دهد. علائم این بیماری تب ، سرفه ، اسهال و یرقان می‌باشد.
درمان
درمان با تجویز واکسن گلوبولین ایمیون صورت می‌گیرد.
ویروس هپاتیت E که RNAدار بوده و توسط آب منتقل می‌شود، از دیگر هپاتیتها می‌باشد.
هاری
یک عفونت ویروسی CNS و مختل کننده سیستم عصبی مرکزی است که توسط یک رابدوویروس RNA دار بوجود می‌آید. یک توزیع جهانی دارد و از طریق عفونت یافتن زخم با بزاق یک حیوان آلوده منتقل می‌شود. دوره کمون 30 الی 60 روزه دارد. ضایعه اساسی بیمار در مغز به صورت تخریبی نورونی در ساقه مغز و بصل‌النخاع رخ می‌دهد.
علائم بالینی
فرد دچار حالت رفتار دیوانه مانند یا از نوع فلجی می‌باشد. هیدروفوبی حالت پاتوگنومونیک دارد و در اثر آسپیراسیون راجعه در هنگام تلاش برای بلع ایجاد می‌شود. فلج ممکن است با فلج بالا رونده ناشی از گیلندباره فلج اطفال اشتباه شود.
درمان
پیشگیرانه مردم در معرض خطر (دامپزشکان) با سه روز واکسن سلول دیپلوئیدی انسانی تحت ایمنی فعال قرار می‌گیرند. افرادی که توسط حیوانات وحشی گاز گرفته شده‌اند، باید از طریق تمیز کردن موضعی زخم ، ایمونیزاسیون غیر فعال با گلوبولین ایمیون هاری و ایمیونیزاسیون با واکسن سلول دیپلوئیدی انسانی ، تحت درمات قرار گیرند
آنفلوآنزای مرغی :
 
آنفلوآنزای مرغی :

آشنایی
آنفلوانزای بسیار بیماریزای پرندگان HPAI) Highly Pathogenic Avian Influenza) بوسیله ویروس آنفلوانزایA تیپ H5 N1 و H7 و احتمالا سایر موارد در جمعیت حیوانات بخصوص ماکیان ایجاد می‌گردد و می‌تواند به انسان منتقل شود. این ویروس می‌تواند انسان را آلوده کرده و موجب بیماری شدید با میزان مرگ بالا گردد. و حتی این توانایی را دارد که خود را با انسان تطبیق داده و به عنوان یک عامل بالقوه بیماریزا برای انسان مطرح گردد و یا با سایر ویروسهای آنفلوانزای انسانی ترکیب شده وموجب پدیدار شدن یک عامل بیماریزا با توانایی ایجاد پاند می‌شود، چون در این صورت انتقال آن خیلی سریعتر صورت می‌گیرد.
مناطق شیوع آنفلوانزای مرغی
در ایران هنوز آنفلوانزای A/H5 و A/H7 به عنوان یک عامل بیماریزا در انسان یا جمعیت حیوانات ثبت و گزارش نشده است.
این بیماری بیشتر در مناطقی مانند ویتنام ، چین ، لائوس ، تایلند ، کمبوجیه ، اندونزی ، کره ، ژاپن ، هنگ کنگ ، سنگاپور و پاکستان فراگیر شده است.
علایم بیماری در انسان
هر بیمار تب‌دار (بیش از 38 درجه سانتیگراد) به همراه حداقل یکی از علایم سرفه ، گلودرد ، تنگی نفس ، کونژنکتیویت به شرطی که یکی از شرایط تماس زیر را داشته باشد مشکوک به آنفلوانزای مرغی می‌باشد.
سابقه تماس در 7 روز قبل از شروع علایم با یکی از موارد زیر
پرندگان به خصوص مرغ که به دلیل یک بیماری مرده باشد.
یک مورد تایید شده آنفلوانزای A/H7 و A/H5 که در مرحله واگیرداری بیماری بوده است.
سطوح و یا محیط آلوده به آنفلوانزای پرندگان.
سابقه کار در آزمایشگاهی که نمونه‌های انسانی یا حیوانی مشکوک به آلودگی آنفلوانزای پرندگان داشته‌اند در طی 7 روز قبل از شروع علایم.
وجود یک تست آزمایشگاهی مثبت آنفلوانزای A که نتواند نوع ویروس را مشخص کند.
همچنین بیماری که به دلیل بیماری حاد تنفسی با علت نامشخص فوت کرده است و در صورتیکه یکی از شرایط زیر را دارا باشد مشکوک به ابتلا به آنفلوانزای مرغی می‌باشد.
اقامت در مناطقی که موارد مشکوک یا تایید شده آلودگی با آنفلوانزای پرندگان گزارش شده است.
وجود سابقه تماس در طی 7 روز قبل از شروع علایم با یک مورد تایید شده انسانی آنفلوانزای A/H5 که درمرحله واگیرداری بیماری بوده است.
طریقه انتقال بیماری
این بیماری معمولا از پرندگان مبتلا به انسان منتقل می‌شود. هیچگونه شواهدی که نشان دهد بیماری از انسان به انسان منتقل می‌شود وجود ندارد و افراد محدودی که مبتلا شده‌اند تماس مستقیم با پرندگان مبتلا داشته‌اند. انتقال از طریق تماس (کمتر از 1متر) با ماکیان مرده یا زنده ، پرندگان وحشی یا خوک مبتلا که میزبان اصلی این ویروس هستند، صورت می گیرد. البته احتمال انتقال از طریق تماس (لمس کردن یا فاصله شنیدن صحبت معمولی) با مورد انسانی آلوده به آنفلوانزای A/H5 نیز وجود دارد.
دوره نهفته و واگیر بیماری
دوره کمون یا نهفته این بیماری حدود 7 روز می‌باشد. و از یک روز قبل از شروع علایم تا 7 روز بعد از آن بیماری می‌تواند مسری باشد.
افراد در معرض خطر
مشاغلی که به هر نوعی با میزبان اصلی این بیماری (پرندگان وحشی ، ماکیان زنده یا مرده و یا خوک) و یا فراورده‌ها و یا مدفوع و محل زندگی آنها سروکار دارند.
افرادی که در آزمایشگاههایی که نمونه‌ها برای ویروس‌های آنفلوانزای A/H5 و A/H7 بررسی می‌شوند، فعالیت دارند.
کارکنان مراقبتهای بهداشتی
افراد ساکن در مناطقی که مرگ ماکیان خانگی وپرندگان وحشی بیش از حد مورد انتظار اتفاق افتاده است.
سابقه مسافرت در 7 روز گذشته به مناطقی که طغیان آنفلوانزای A درجمعیت حیوانی گزارش شده به همراه حداقل یکی از موارد زیر
تماس کمتر از 1 متر با ماکیان مبتلا
مراجعه به محلی که ماکیان و یا خوک مبتلا در 6 هفته قبل وجود داشته اند.
تماس با یک مورد انسانی مبتلا به آنفلوانزای A/H5
تماس با یک شخص مبتلا به بیماری حاد تنفسی با علت نامشخص که بعدا منجر به مرگ وی شده است.
پیشگیری
مراقبت افراد بر اساس بروز موارد آنفلوانزا در پرندگان و به خصوص مرغداریها و افرادی که از مناطق فعال بیماری در پرندگان مراجعت کرده‌اند، انجام می‌پذیرد. و اقدامات لازم در هنگام بروز آنفلوانزای پرندگان برای افراد در معرض خطر شامل موارد زیر می‌باشد:
پس از تایید اولین مورد آلودگی ماکیان کشور به A/H5 در صورت بروز مورد مشکوک به آنفلوانزا در مرغداری داروی ضد ویروسی Oseltamivir به میزان 75 میلی گرم روزانه برای کارکنان مرغداری و افراد شاغل در آن شروع میگردد و در صورت تایید وجود H5 دارو حداقل برای 7 روز یا تا زمانی که افراد در تماس با ماکیان عفونی در مرغداری مزبور و مرغداریهای با شعاع یک کیلومتر با سطوح و محیط آلوده هستند تجویز می‌گردد.
ضمنا در صورت تایید وجود H5 در اولین فرصت نسبت به واکسیناسیون این افراد و شاغلین در مرغداری‌های تا شعاع پنج کیلومتری بر علیه آنفلوانزای انسانی نیز اقدام می‌گردد. به علاوه استفاده از وسایل ایمنی شامل دستکش، روپوش و چکمه و ماسک در افراد در معرض خطر الزامی است.
در سطح پیشگیری برای عموم مردم ، رعایت نکات بهداشتی ، رعایت بهداشت دستها که شستشوی دست با آب و صابون مهمترین اقدام است، همچنین چون این ویروسها بوسیله گرما از بین می‌روند، پختن کامل فراورده‌های بدست آمده از ماکیان شامل گوشت ، تخم مرغ و غیره و جلوگیری از مصرف نیم پز آنها کافی می‌باشد.
در مورد مسافرت به مناطق فراگیر بیماری منعی وجود ندارد و فقط توصیه می‌شود از مراجعه به مراکز آلوده خودداری کنند و بهداشت غذایی را رعایت کنند.
ارزیابی موارد مشکوک
یک نمونه از مجرای تنفسی برای موارد مشکوک گرفته شده و برای آنفلوانزای A به روش PCR بررسی می‌شود. همچنین دو نمونه سرم در مرحله حاد (هفته اول شروع بیماری) و مرحله نقاهت (بعد از 3 هفته از شروع بیماری) جهت بررسی آنتی‌بادی آنفلوانزای پرندگان تهیه می‌شود.
تشخیص
تعریف مورد قطعی مبتلا به آنفولانزای A/H7 و A/H5 بوسیله یکی از آزمایشات زیر صورت می‌گیرد.
نتیجه کشت مثبت
PCR مثبت
آنتی‌بادی آنفلوانزای A/H5 یا A/H7 مثبت به روش ایمینوفلئورسانت
چهار برابر افزایش سطح آنتی‌بادی اختصاصی آنفلوانزای A/H5 یا A/H7 در دو نمونه سرم.
بیماری ایدز
علت بیماری
عامل بیماری ایدز یک نوع ویروس از گروه رترو ویروسها است که باعث کاهش توانایی سیستم ایمنی بدن میزبان می‌شود. علایمی که ما در بیماری ایدز می‌شناسیم مربوط به بیماریهایی است که در اثر نقص دستگاه ایمنی بدن تولید می‌شوند. در اکثر بیماریهای ویروسی وضع به این منوال است که سلولهای مملو از ویروس ویروسها را آزاد کرده و این ویروسها خود را با پادتنهای آماده مواجه می‌بینند. در چنین وضعی بیماری شخص برطرف می‌شود. اما در مورد ویروس ایدز وضع به گونه‌ای دیگر است.
راههای انتقال HIV
HIV از طریق تماس جنسی ، دریافت خون یا فرآورده‌های خونی آلوده و از مادر آلوده به کودک در حوالی زایمان انتقال می‌یابد.
• افراد آلوده بدون علامت می‌توانند ویروس را انتقال دهند. از زمان شناسایی ADIS ، همجنس بازی و بی بند و باری جنسی به عنوان عامل خطر اصلی برای ابتلا به بیماری محسوب می‌شود. این خطر با افزایش تماسهای جنسی با شرکاری جنسی مختلف افزایش می‌یابد.
• مصرف خون یا فرآورده‌های خون آلوده از جمله راههای موثر در انتقال ویروس است. بطور مثال در آمریکا بیش از 90% افراد هموفیل که فاکتورهای انعقادی آلوده دریافت کردند، دارای آنتی بادی ضد HIV بودند. معتادان تزریقی نیز بطور شایع در نتیجه استفاده از سوزنهای آلوده ، مبتلا می‌شوند.
• میزان انتقال عفونت از مادر به فرزند ، در زنان درمان نشده از 13 تا 48 درصد متغیر است. امکان ابتلا نوزادان در داخل رحم ، در حین زایمان و بطور شایع‌تر از طریق تغذیه با شیر مادر وجود دارد. در صورت عدم تغذیه با شیر مادر 30% موارد عفونت در داخل رحم و 70% موارد در حین زایمان رخ می‌دهد.
درمان
در حال‌ حاضر داروها در معالجه‌ عفونت‌ ایدز مؤثر نیستند. برای‌ مقابله‌ با عفونت‌ها یا پیشگیری‌ از آنها ممکن‌ است‌ آنتی‌بیوتیک‌ تجویز شود. داروهای‌ ضد ویروسی‌ مانند دیدانوزین‌ ، استاوودین ، زالسی‌ تابین‌ ، زیدوودین‌ و نیز داروهای‌ مهارکننده‌ پروتئاز در درمان‌ عفونت‌ با ویروس‌ ایدز مورد استفاده‌ قرار می‌گیرند و ممکن‌ است‌ پیشرفت‌ بیماری‌ را به‌ تأخیر اندازند. تجویز آنها باید توسط‌ پزشکان‌ با تجربه‌ انجام‌ پذیرد. با این‌ داروها (مثل‌ زیدووین‌) می‌توان‌ انتقال‌ عفونت‌ به‌ نوزادان‌ مادران‌ حامله‌ را کاهش‌ داد. تحقیقات‌ زیادی‌ در رابطه‌ با داروهای‌ جدیدتر و واکسن‌ آن‌ از طریق مهندسی ژنتیک در دست‌ انجام‌ هستند

 
تعداد بازديد: -
1397/2/13 پنجشنبه
 
امتیاز دهی
 
 

تعداد بازديد اين صفحه: 25
داروهای جدیدپربازدیدترین مقالات ....

ارتباط ویتامین B با خطر ابتلا به سرطان ریه
ارتباط ویتامین B با خطر ابتلا به سرطان ریه
عوارض جانبی داروهای ضد افسردگی
عوارض جانبی داروهای ضد افسردگی
گیاه خار مریم و درمان بیماریها
گیاه خار مریم و درمان بیماریها