تلفن تماس: 204-8541011-0513

موسسه دارویی آستان قدس رضوی

آرشیو کل اخبار
راهنمای مراقبت از زخم و راهنمای بالینی برای پرستاران
هنگامی که با یک نمونه پیچیده از مراقبت از زخم روبرو می شوید بسیاری از پزشکان تازه کار می پرسند این چه زخمی است؟ چه لباسی باید استفاده کنم؟ این زخم چگونه بهبود خواهد یافت؟
یکی از جنبه های مدیریت مراقبت از زخم اغلب نادیده گرفته می شود که نوع زخم را مشخص می کند. اصول هدایت مراقبت از زخم همیشه در مورد تعریف زخم متمرکز شده است شناسایی عوامل مرتبط با آن که ممکن است روند بهبودی را تحت تاثیر قرار دهد سپس انتخاب روش مناسب برای زخم یا درمان مناسب برای رسیدن به هدف و کمک به روند بهبودی است.
این رویکرد ساختاری ضروری است زیرا شایعترین خطا در مدیریت مراقبت از زخم، عجله برای انتخاب جدیدترین مرهم، بدون به فکرکردن به علت زخم، نوع بافت و هدف فوری است.
این مرور کلی از زخم و پانسمان ها برخی از رایج ترین انواع زخم را شناسایی می کند و به شما در تنظیم هدف خود از مراقبت و انتخاب یک محصول یا وسیله جهت دستیابی به این هدف راهنمایی می کند.

ارزیابی جامع H.E.I.D.I
اولین چیزی که قبل از هر زخم انجام می دهید این است که ارزیابی کلی بیمار را انجام دهید. H.E.I.D.I یک مخفف برای هدایت این فرآیند گام به گام است.
تاریخ History
تاریخ پزشکی، جراحی، دارویی و اجتماعی بیمار
معاینه Examination
بیمار به طور کلی معاینه شود سپس روی زخم تمرکز کنید
تحقیقات Investigations 
چه نوع خون، اشعه ایکس، اسکن نیاز دارید تا به شما کمک کند 
تشخیص Diagnosis
پیاده سازی Implementation 
از طرح مراقبت
بنابراین با در نظر گرفتن این موضوع انجام یک ارزیابی کلی کامل، ارزیابی زخم در حال حاضر می تواند انجام شود.

بررسی مراقبت از زخم
5 پارامتر در نظر گرفته شده در ارزیابی زخم عبارتند از:
نوع بافت
اگزودای زخم (نوع، حجم و ثبات)
وضعیت اطراف زخم (این ناحیه است که چهار سانتی متر از لبه زخم گسترش می یابد)
سطح درد (تغییر پانسمان، متناوب یا به طور مداوم)
اندازه (طول، عرض و عمق)
انواع بافت
توصیفگرهای مورد استفاده برای شناسایی بافتی که در زخم یافت می شود عبارتند از:
اسکار نکروتیک
پوست خارجی نکروتیک
عفونت
گرانولاسیون
هیپرگرانولاسیون
گرانولاسیون با کیفیت پایین
اپیتلیوم
خیس کردن
هنگامی که انواع بافت ها شناسایی می شوند هدف درمان می تواند مورد توجه قرار گیرد.
بدون شک، حذف بافت نكروتیك و مدیریت بافت عفونی دو اولویت در مراقبت از زخم است.

بافت نکروتیک
در حالت ایده آل، سریع ترین (و اغلب ایمن) راه برای از بین بردن بافت نکروتیک، جراحی است که پس از جراحی بافت مرده را از بین می برند. اگر این امکان پذیر نیست، پانسمان شناخته شده برای کمک به دبریدمان اتولیتیک باید انتخاب و با توجه به دستورالعمل سازنده استفاده شود.
بافت عفونی
با استفاده از روش های مشابه در بالا، آنتی بیوتیک ها باید تجویز شوند وقتی که زخم باعث عفونت سیستمیک می شود. با این حال، اگر زخم به صورت موضعی آلوده یا به طور کلینیکی منتقل شود پزشک ممکن است با استفاده از آنتی بیوتیک موضعی سلول های عفونی را مدیریت کند. توجه دیگر اگر کلونیزاسیون سبب نگرانی است استفاده از ضد عفونی کننده پوستی پاک کننده های به منظور کاهش کلنی شدن باکتری ها از یک منطقه به دیگری است.
بافت گرانولاسیون
بافت گرانولیزاسیون (بافت قرمز، تند و تیز) نیاز به مدیریت و محافظت از اگزودا دارد. پانسمان که محیط مرطوب را حفظ می کند و از بافت محافظت می کند به طور کلی مورد نیاز است.
هیپرگرانولاسیون
این بافت نرم، ژلاتین، بافت اگزودای بالا نیاز به درمان خاص دارد. بعضی از پزشکان معتقدند که استفاده از نیترات نقره (سوختن پشت بافت) بهترین گزینه است. (تجربه من این است که رویکرد به بار باکتریایی، فشار مستقیم و مرهم که رطوبت را مدیریت می کنند بیشتر قابل قبول است.
گرانولاسیون با کیفیت پایین
اصطلاح برای توصیف بافت گرانوله رنگ پریده، خاکستری / قهوه ای / قرمز استفاده می شود. روشی کلی برای استفاده از یک ضد میکروبی و مرهم برای مدیریت است.

اپیتلیوم
بافت ضخیم، صورتی / میوه ای که معمولا در لبه های زخم پیدا می شود با بهبودی زودرس، نیاز به حفاظت دارد. این بافت به رطوبت بیش از حد پاسخ می دهد و در اغلب موارد مخلوطی که از این بافت محافظت می کند از اثرات رطوبت استفاده می شود. 
با اطلاعات فوق، اکنون زمان لازم برای مراقبت از زخم بر اساس نوع زخم است

درمان زخمهای جراحی، خراش و پارگی

زخم جراحی
اغلب زخم های جراحی در مسیر طبیعی به وجود می آیند:
التهاب
تکثیر (یک پروسه بسیار کوچک در ترمیم دوختن زخم)
اپیتلیالیزاسیون
بلوغ / انقباض
اکثر جراحی را می توان به دو گروه تقسیم کرد: انتخابی (تمیز) و اورژانس (این اغلب به عنوان "کثیف" نامیده می شود). یک زخم جراحی از رده دوم، شیوع بیشتری در بروز یا عوارض دارد.
باز شدن زخم به عنوان "جداسازی لایه های زخم جراحی، که ممکن است جزئی یا تنها سطحی باشد، یا جداسازی تمام لایه ها و اختلال کامل" تعریف می شود.
تعدادی از عوامل خطر شناخته شده که می توانند منجر به باز شدن زخم شوند، از جمله شامل داشتن اضافه وزن، افزایش / پیشرفت سن، تغذیه نامناسب، دیابت، سیگار کشیدن و پیشگیری از پرتودرمانی در منطقه می باشد. مورد انتخابی این امکان را برای اصلاح برخی از این عوامل خطر دارد اما موارد اضطراری ممکن است چنین فرصتی نداشته باشد.

مدیریت
خط سوچور ساده به طور کلی با یک پانسمان تحت درمان قرار می گیرد که مقدار کمی از اگزودا التهابی پیش بینی شده را مدیریت می کند و پوشش ضد آب را فراهم می کند.
تمام زخم های جراحی نیاز به حمایت دارند و این عامل مهم برای کاهش ادم و تضمین راحتی بیماران است. این نوع پانسمان معمولا به مدت پنج تا هفت روز باقی مانده و پس از بازبینی خط سوچور، جهت حذف نخ اقدام می شود.
سویه های پیشنهادی برای دستیابی به اهداف خطوط سیم پیچ ساده عبارتند از: Opsite ™ و Mepore Pro ™ مراقبت از این خط ساده بخیه پس از آن شامل پشتیبانی مداوم و هیدراتاسیون است. برای این، برخی از جراحان نوار انعطاف پذیر چسبندگی را برای هیدراتاسیون روزمره اسکار ترجیح می دهند، مانند Fixomull ™ و Mefix ™
زخم جراحی برداشته شده نیاز به ارزیابی کاملی از حفره ها یا ساختارهای درگیر دارد، همچنین حضور جسم خارجی، عفونت و / یا بافت نابارور. هنگامی که این پارامترها در نظر گرفته می شود می تواند یک هدف را تعیین کرد.
حذف بافت نكروتیك و كنترل عفونت برای شروع حركت به مرحله زخم ضروری است. دبریدم جراحی ممکن است حفره های بزرگ یا نقاطی از بافت خام را که می تواند به صورت ایده آل با یک دستگاه فشار منفی موضعی مدیریت شود، این جارو برقی مراقبت از زخم، عصاره اضافی را از بین می برد و آن را در یک کاسه قرار می دهد، دور از سطح زخم. با توجه به فشار منفی، لبه های زخم در داخل کشیده می شوند، که باعث کاهش سریع سطح زخم می شود. این همچنین باعث کاهش ادم می شود، جنبه مهمی در همه موارد مراقبت از زخم است.

خراش
این زخم ها به طور کلی حاد هستند و در اغلب موارد تقریبا بدون در نظر گرفتن آنچه انجام می شوند، بهبود می یابند. ساییدگی ساده به طور خاص، اگر توسط یک حرفه ای سلامت مدیریت نشود یک لکه را تشکیل می دهد که در نهایت از بین می رود و یک منطقه شفا دهنده در زیر نشان داده می شود. با این حال، مسئله این است که این نوع درمان بهبود یافته و می تواند منجر به یک زخم غیر قابل قبول شود.
بهترين مديريت خراش، جلوگيري از خونريزي است، منطقه را با ضد عفوني خوب تميز نماييد و سپس با يک مرهم مش بپوشيد که از منطقه خالص سطحي محافظت مي کند و اجازه مي دهد که بافت جديد به سرعت در هنگام اولين سم زدايش خسارت پيدا کند . مرهم مش برای این منظور عبارتند از: Mepitel ™، Urgotul ™ یا Hydrotul .
پانسمان ثانویه در این مش، به طور کلی پد لایه جاذب جذبی مانند Cutipast Sterile ™ یا Primapore ™ است. پانسمان ضدعفونی ثانویه به طور کلی برای اولین بار از پانسمان به دلیل خطر ابتلا به عفونت توصیه نمی شود - گرمای بیش از حد و رطوبت باعث ایجاد محیطی برای رشد باکتری می شود.
در تغییر پانسمان بعدی، اگر عفونت وجود نداشته باشد، یک مرهم ضد آب می تواند به عنوان مرهم ثانویه مورد استفاده قرار گیرد.

له شدگی
پس از ارزیابی کامل، یک له شدگی کوچک و ساده به طور کلی با تمیز کردن آنتی سپتیک، Steristrips ™ و یا یک پوشش ضد آب، نور، جاذب یا ضد آب، جذب کننده، چسبندگی، با استفاده از اصول ذکر شده در بالا در مورد خطر عفونت، پس از ارزیابی اولیه، ممکن است به یک مرکز مراقبت های حاد یا جراح مراجعه شود.


 
تعداد بازديد: -
1397/2/11 سه‌شنبه
 
امتیاز دهی
 
 

تعداد بازديد اين صفحه: 11
داروهای جدیدپربازدیدترین مقالات ....

ارتباط ویتامین B با خطر ابتلا به سرطان ریه
ارتباط ویتامین B با خطر ابتلا به سرطان ریه
عوارض جانبی داروهای ضد افسردگی
عوارض جانبی داروهای ضد افسردگی
گیاه خار مریم و درمان بیماریها
گیاه خار مریم و درمان بیماریها